Vliegend hert
Een van de grootste en meest indrukwekkende insecten van Nederland is het vliegend hert. Mocht je het zeldzame geluk hebben om een mannetje in het wild tegen te komen, herken je die meteen. Zijn lengte van 9 cm en zijn grote, getakte kaken (die lijken op een hertengewei) worden door geen ander insect in Nederland overtroffen!
Indrukwekkend, maar kwetsbaar
Ondanks zijn dramatische uiterlijk is het vliegend hert geheel onschuldig. Hij kan met zijn kaken niet eens bijten. Die zijn bedoeld om indruk te maken op vrouwtjes en rivale mannetjes. De kleinere kaken van de vrouwtjes zijn wél functioneel. Die worden gebruikt om gaten te knagen in boomschors. Zo komen ze bij het sap, het voedsel van de kevers.
Het vliegend hert is een eikenbosbewoner. Het liefst oude bossen waar weinig mensen komen. Ze hebben oude en omgevallen bomen nodig om te leven. Er zijn maar weinig van zulke bossen in Nederland. De kevers komen nog voor op de Veluwe. En in de loofbossen rondom Nijmegen, vlakbij de Duitse grens.
Acht jaar oude larve
Vliegende herten hebben een complexe levenscyclus. Het kan tot acht jaar kan duren voordat hun larve zich ontpopt als kever. Zo'n larve leeft in en van verrot hout. De grootte van de kever wordt bepaald door de leefomstandigheden van de larve. Hoe beter die waren, hoe groter het volwassen insect.
Worstelingen
Volwassen kevers komen tevoorschijn in de vroege zomer. Ze hebben dan maar enkele weken de tijd om een partner te vinden en zich voort te planten, voordat ze doodgaan. Tot laat in de middag houden ze zich schuil in de bomen. Dan komt het mannetje tevoorschijn, op zoek naar een vrouwtje. Hij gaat af op de feromonen (geurstoffen) die door een vrouwtje worden afgegeven. Een mannetje kan drie kilometer vliegen in zijn zoektocht. Vaak wordt er meer dan één mannetje gelokt door de geur. Dan volgt er een krachtmeting. De mannetjes worstelen met elkaar. Ze proberen het evenwicht van de ander te verstoren. Totdat één van hen opgeeft of uit de boom valt. De winnende kever krijgt de kans om te paren. Ook wordt hij ook vaak gevoerd met sap door het vrouwtje. Dat is handig, omdat hij zelf alleen sap kan likken en geen schors kan knagen met zijn kaken.
Het vliegend hert komt vaak voor in het volksgeloof en de kunst: zelfs de befaamde Albrecht Dürer heeft hem vastgelegd in 1505.
Kom oog in oog met het vliegend hert
In Natuurmuseum Brabant vind je het vliegend hert in de OO-zone, Leve het Leven en Jouw Brabant, Mijn Brabant.